Poglądy na meble

Gdyby nie koło, światem rządziłby róg. Byłby on na pewno nie mniej zakręcony niż ten bawoli róg co go doświadczamy obecnie. Biegnąc dalej za myśli duchem rogiem można zagrać hejnał, na rogu można się umówić na spotkanie i postawić swoją kawę także na rogu. W rogu boiska stoi chorągiewka, w ragu klasy czasem stoi uczeń, a na rogu ulicy pod latarnią jest zwykle najciemniej. Tylko w rogach pokoju zazwyczaj nie dzieje się nic. Jakoś tak jest dziwnie to bowiem zrobione, że wśród mebli miejsce to uchodzi za zbyt mało prestiżowe. Nikt nie wie czemu, ale większość szaf, szafek i regałów pozostawia tą część pokoju by żyła własnym, niezakłóconym życiem. Przeglądając wszystkie dostępne meble, i szukając zarady na ten rożny problem w pewnym momencie zza rogu bezradności wyłaniają się narożniki. W zaledwie kilka minut zaczynasz rozumieć, że ich piękno i delikatne lico nie tylko zaroży niezarożony róg, ale także ugości Twoje zmęczone całodniową pracą ciało i przyjmie razem z Tobą gości, których mniej lub bardziej oczekujesz od dłuższego czasu. Już chciałeś spocząć i uznać bitwę za wygraną, ale cóż to… wiecej

Każdego człowieka chociaż raz w życiu ogarnia chęć posiadania czegoś co tam naprawdę wcale nie jest potrzebne. Mnie takie uczucie ogarnęło właśnie dzisiaj gdy odwiedziłam pobliski sklep meblowy z celu znalezienia najzwyklejszej papierowej osłonki na nocną lampkę. Ten sklep to właściwie jakieś magiczne miejsce. Wszystkie przedmioty stoją uporządkowane i skomponowane jak nigdzie indziej. Aż chce się mieć to wszystko we własnym domu! Ale niestety nie można mieć wszystkiego. Gdy wyszłam z sklepu w mojej głowie zostało kilka efektownych zestawów. Wróciłam do domu i otwierając drzwi do salonu doszłam do wniosku, że moja kolekcja książek znacznie się rozrosła i chętnie wstawiłabym do mieszkania dwa nowoczesne kredensy, które pomieściłyby całą biblioteczkę. Usiadłam na kanapie i wpatrywałam się w rząd półek uginających się pod ciężarem grubo ponad setki książek. To miejsce wydało mi się wprost idealne do wstawienia cudownych mebli, które przechowywałam w głowie jak zdjęcia. Nie tracąc zatem ani chwili wzięłam się do uporządkowania tego miejsca. Pościągałam wszystko z półek, dokładnie je wyszorowałam i wiecej